Welkom op Happy Veggie

De bio community van vegetariërs en veganisten kijkt ernaar uit om hun levensstijl met jou te delen!

Een initiatief van Lima
voor een respectvol
bioleven

De blog happy veggie : vegetarische recepten, tips & tricks,...

Alweer een hoop parttime vegetariërs erbij!

<p><img src="/public/uploads/images/me_-_cooking.jpg" alt="" width="2877" height="3799" /></p>

Elf was ik, toen ik besloot dat ik geen vlees meer wou eten. Elf, en ik had net een undercoverreportage van GAIA gezien over onze veeteelt. Nog steeds kan ik me die beelden levendig voor de geest halen: pure horror. Mijn ouders, beide vleeseters en ouder van nog twee andere vleeseters, vonden het meteen oké – vermoedelijk gingen ze ervan uit dat ik na 2 weken wel opnieuw aan de salami, witte worsten en filet americain zou gaan. 

Toch werd er even gepolst naar mijn motivatie, zoals dat bij ons de gang van zaken was: “Ah, dus je vindt de manier waarop mensen koeien en varkens en kippen behandelen afschuwelijk? ... Maar vlees eten op zich vind je dan eigenlijk niet per se fout? … En je vindt het niet kunnen dat die dieren zo lijden en een onwaardig en ongelukkig leven hebben?”
Zo kwamen mijn vader en ik tot de overeenkomst dat ik geen vlees en gevogelte meer zou eten, maar wel nog vis. “Want vissen zwemmen fijn en blij rond in zee en hebben een gelukkig leven voor ze gevangen worden” – of hoe hij mij overtuigde wekelijks wel nog een stukje vis mee te eten.

Zo werd ik dus 20 jaar geleden pescotariër en vandaag ben ik dat nog steeds. Ook al ben ik niet meer zo naïef, wat het visverhaal betreft. Het feit dat ik mezelf hier en nu dit etiket geef, is een zeldzaamheid. Want ik ben principieel tegen etiketjes. En ik ben vaker vegetariër en veganist dan pescotariër. Maar welke van die drie gedaantes ik ook aanneem, de absolute basis van mijn eetpatroon bestaat, elke dag opnieuw, uit planten. Wat dat betreft hang ik erg aan de lippen van de Amerikaanse journalist en activist Michael Pollan: “Eat real food. Not too much. Mostly plants.” 

Enkele jaren geleden heb ik het geprobeerd, full-time veganist zijn. Mijn geweten knaagde. Alle dierlijke producten bannen leek me een haalbare stap, na jaren zonder vlees en gevogelte. Yoghurt, melk en room konden makkelijk vervangen worden door plantaardige varianten. Vis zou ik moeten laten, maar zo heel erg vaak eet ik dat nu ook weer niet. Peulvruchten en noten eet ik met plezier, dus dat zou het pijnlijke gemis van feta, Parmezaan en Roquefort hopelijk wel goed maken …

Ik hield het 3 weken vol. Ik miste dingen, smaken, gelegenheden, plezier. Het idee “NOOIT MEER” werkte niet voor mij. Wat niet wegneemt dat ik nu met heel veel smaak meerdere malen per week een veganistische schotel verorber. Er gaan dagen voorbij dat ik helemaal niets dierlijks eet, zonder dat ik daarbij stilsta.
Als ik van mijn zeldzame stukje vis geniet, weet ik dat het eigenlijk niet klopt. Ik koop bewust, maar besef dat ik hiermee alleen maar mijn geweten sus. De keren dat ik na een sushi-schotel een donatie deed aan een dierenrechtenorganisatie, zijn intussen niet meer bij te houden…

Het lukt me niet om als happy vegan door het leven te gaan. Maar dat neemt niet weg dat ik wel heel hard geloof in de voordelen van plantaardige voeding, op allerlei vlakken! Dat is ook de boodschap die ik wil doorgeven via Karola’s Kitchen, mijn blog. Ik probeer mensen, vegetariërs, maar meer nog vleeseters, zin te doen krijgen in plantaardige kost. Zonder hier een etiket op te plakken. Ik vind het fantastisch om carnivoren enthousiast te krijgen over veggie-gerechten en complimenten te ontvangen als: “Zelfs mijn man, die altijd zijn stukje vlees wil, vond het heerlijk zo!” of “Mijn opa, die echt tégen veganistisch eten is, had niet door dat er geen vlees in zat!”. Zo gaat het werken, volgens mij. Als de grote massa met plezier minder vlees gaat eten. Als de grote massa ontdekt dat plantaardig eten niet alleen belangrijk is voor onze planeet en onze dieren, maar ook gewoon goed is voor lichaam en geest. Zo lukt het mij alvast om hier elke dag opnieuw vleesloze gerechten te serveren aan al mijn vleesetende vrienden en familie. En hupla, zo zijn er weer enkele parttime vegetariërs bij! We komen er wel. Daar ben ik van overtuigd.

 

 

Recept Marokkaans stoofpotje

INGREDIËNTEN VOOR 2:

  • 1 aubergine, in schijfjes van 0,5 cm
  • 1 courgette, in schijfjes van 0,5 cm
  • 3 wortelen, in schijfjes van 0,5 cm
  • Een bosje (blad)peterselie (eenmaal fijngesnipperd heb je twee volle handen nodig)
  • 2 grote tenen knoflook
  • 2 el tomatenpuree
  • 200 ml kokend water
  • Een handvol (grote) ‘golden’ rozijnen
  • Het sap van ½ (kleine) citroen
  • 250 g voorgekookte kikkererwten (dat is één bokaaltje)
  • 1 kl gemalen komijn
  • ½ kl korianderpoeder
  • ½ kl (pikant) paprikapoeder
  • 2 kl olijfolie
  • Versgemalen zwarte peper en grof zeezout

 

BEREIDING:

  1. Ontdoe de knoflookteentjes van hun velletje, zet er het lemmet van je mes plat op en duw ze plat. Hak ze vervolgens grof.
  2. Verhit de olijfolie in een (gietijzeren) kookpot en schep de aubergine, knoflook en wortelen erbij. Roer om en voeg komijn, koriander, paprikapoeder, versgemalen zwarte peper en grof zeezout toe. Laat de groenten 5 à 10 minuten stoven en voeg dan de tomatenpuree en het water toe. Plaats het deksel op de pot en laat zo’n 10 minuten sudderen. Roer regelmatig om.
  3. Voeg de courgette, de fijngehakte peterselie (hou een toefje apart voor de garnering), het citroensap en de rozijnen toe. Schep alle groenten goed om, zodat alles met saus bedekt is en de smaken zich kunnen vermengen. Laat zo’n 25 minuten sudderen, maar roer af en toe alles eens voorzichtig om.
  4. Voeg de kikkererwten toe. Proef van je sausje om eventueel wat bij te kruiden, naar je eigen smaak. Laat het geheel nog 5 minuten pruttelen, strooi er tot slot het restje peterselie over en serveer!

 

TIPS:

  • Voor dit gerecht koop ik een bussel bladpeterselie en gebruik ik geen peterselie uit mijn kruidentuintje. Om de eenvoudige reden dat heel mijn plantje dan kaal is. Het is een volwaardig ingrediënt in dit gerecht, dus wees er zeker niet zuinig mee!
  • Serveer dit gerecht zo. Of met een knapperige groene salade erbij. Of met wat couscous of brood. 
  • Restjes kan je perfect bewaren. Doordat de smaken zich nog extra kunnen vermengen, wordt dit gerecht zelfs nog lekkerder!

Een artikel door Karolien van Karola's Kitchen

Karolien

Ik ben Karolien, 31 , Gentse, leerkracht natuurwetenschappen en een foodie in hart en nieren. Op mijn blog, Karola’s Kitchen schrijf ik over eten. Gezond, gewoon en groen. De biomedisch wetenschapper in mij werpt graag al eens een kritische blik op al het gezondheidsadvies waarmee we dag in, dag uit overspoeld worden. Met een scherpe pen en een keuken vol fruit en groenten, ga ik hier koppig tegenin. Maar koken is voor mij in de eerste plaats een manier om liefde te geven, aan mezelf en al wie me dierbaar is. Ik wil mensen er dan ook van overtuigen dat echt eten blij maakt en kracht geeft.