Welkom op Happy Veggie

De bio community van vegetariërs en veganisten kijkt ernaar uit om hun levensstijl met jou te delen!

Een initiatief van Lima
voor een respectvol
bioleven

De blog happy veggie : vegetarische recepten, tips & tricks,...

Als je puber opeens geen vegetariër meer is

<p><img src="/public/uploads/images/author/foto-mini-2014.png" alt="Vegetarisch Eten is een Feest" width="228" height="299" /></p>

Onze twee dochters hebben we nooit willen dwingen tot het vegetarisme. Dus, hoewel wij zelf geen vlees en vis eten, vonden we het prima als ze in een restaurant of bij andere mensen af en toe wel vlees aten. Vaak betrof dit dan natuurlijk fastfood zoals kroketten. 

Onze oudste dochter was ook dol op slavinken dus een paar keer per jaar kochten we er één voor haar. Ook gourmetten was jarenlang favoriet op feestdagen. We zorgden ervoor dat wij onze eigen bakplaat hadden en lieten hen naar hartenlust hun ‘vleesjes’ bakken. Kortom, geen dwang, wel zo weinig mogelijk vlees en een goed voorbeeld.

Onze oudste dochter –inmiddels al weer jaren uit huis – is nooit vegetariër geworden. Ze eet af en toe vlees, al heeft ze er niet veel behoefte aan.

De jongste kwam jaren geleden, op haar 12e, thuis van school en zei “ik eet nu ook echt vegetarisch”. Ze had op school informatie gehad over de bio-industrie en wilde echt geen vlees meer. Dus verdwenen de incidentele Happy Meals en pannenkoeken met spek helemaal uit ons leven.

Wij vonden het natuurlijk fantastisch, deze bewuste keuze van het kind zelf, en zo aten we de afgelopen jaren met z’n 3-en vegetarisch. Dachten we. Totdat de jongste, inmiddels 18, dit jaar tijdens een familie-etentje opeens een kroket van een schaal pakte. “Pas op, daar zit vlees in” riep ik nog. “Ja, én...” zei zij. Ze bleek al een tijdje niet meer ‘helemaal’ vegetarisch te zijn. Weg overtuiging, weg motivatie, een goede reden voor het wél vlees eten had ze ook niet. “Gewoon, ik vind het af en toe lekker”. Kortom, opeens waren we weer 6 jaar terug in de tijd en dat was toch even slikken. Loslaten, ruimte geven, accepteren dat ze dingen anders willen doen dan jij, dat hoort natuurlijk bij pubers. Het is vast ‘gezond’ afzet-gedrag, een fase, zo stellen we onszelf “gerust”.
En ook als dat niet zo is, dan weet ze in ieder geval dat je zonder vlees en vis ook superlekker kunt eten!

Een artikel door Marianne Panneman

Marianne

Mijn naam is Marianne (1965) en ik woon met mijn vrouw en onze jongste dochter van 18 in Amsterdam.

Al bijna 20 jaar eten we vegetarisch en mijn plezier in het vegetarisch koken neemt alleen maar toe. Ik zie koken als een creatief proces met een behoorlijk snel en meestal (dat is tenminste de bedoeling) zeer bevredigend resultaat!

Ik geniet ervan om nieuwe recepten uit te proberen, maar houd ook de gezinsfavorieten in ere, en kook graag Italiaans, Indonesisch, Indiaas en Noord-Afrikaans. Ik vind het een sport om restjes te verwerken tot een vólgende lekkere maaltijd, en kook dan ook vaak iets meer dan nodig is.

Met dit blog wil ik graag laten zien hoe lekker en gevarieerd vegetarisch eten & leven kan zijn en hoop ik anderen te inspireren! In het dagelijks leven werk ik als loopbaancoach, vertrouwenspersoon en als trainer creatief schrijven.